Do Poznania przyjechali najwięksi twórcy filmów animowanych, w tym Yoram Gross pochodzący z Krakowa, uznany za ojca izraelskiego i australijskiego filmu animowanego. Festiwal uznać można za największą prezentację tego gatunku sztuki filmowej. Grand Prix – Złoty Pegaz przyznano filmowi „Eintritt zum Paradies um 3 € 20” −„Wstęp do Raju 3 € 20”, reż. Edith Stauber, Austria, 2008.
„Wychodzimy w tym roku także poza sferę wąsko rozumianego filmu animowanego w stronę teatru lalkowego (Companie Miettes de Spectacles), performansu (Mariola Brillowska), spektaklu muzycznego (Pere Ubu). Otrzemy się o patafizykę i Grupę Paniczną. Posłuchamy też panicznego śmiechu Rolanda Topora. No i nie zapomnieliśmy oczywiście o projekcjach z muzyką na żywo” – zapowiadał Marcin Giżycki, szef artystyczny festiwalu.
W programie w ramach Animatora dla Dzieci zapewniono młodszej publiczności bezpłatny dostęp do wielu różnych imprez – wszystkich zorganizowanych w CK Zamek i kinie Muza. Wiele z tych imprez: pokazów, projekcji, koncertów, przeglądów, spotkań z twórcami, performance czy filmów muzycznych przyciągnęło wyjątkowo zaciekawionych. Zorganizowano także warsztaty Animator Jutra i pokazy pn. Bajkowa Karuzela, które wymagały jednak zapisania się we wcześniejszym terminie.
Sztuka animacji ma kilkaset lat. O tym przypomniał Marcin Giżycki, dyr. artystyczny 2. Festiwalu Filmów Animowanych „Animator” w Poznaniu. Otóż już w 1558 roku w wydanym w Neapolu dziele Magiae naturalis Giovanni Batista della Porta opisał projekcję z użyciem latarni magicznej. Laterna magica przekształciła się z czasem w skomplikowane urządzenie, za pomocą którego można było wyświetlać nie tylko serie statycznych przeźroczy, ale także poruszać ich elementami dzięki dźwigniom i korbkom. Później pojawiły się inne aparaty do tworzenia iluzji ruchu: phenakistiskopy, praksinoskopy, zootropy itp. Trzy lata przed pierwszym pokazem kinematografu braci Lumière, Charles-Émile Reynaud malował filmy na papierowych paskach i pokazywał je w swoim Teatrze Optycznym w podziemiach Musée Grevin w Paryżu.
Tegoroczne prezentacje i laury festiwalu. Atrakcją festiwalu był film „American Magic Lantern Theater Lovestory” w reż. Konstantina Bronzita, Rosja, 2007. Inne obrazy pokazane widzom, to: „Marathon”, Izabela Plucińska, Niemcy 2008; „Oktapodi”, Spela Cadez, Julien Bocabeille, Francois-Xavier Chanioux, Olivier Delabarre, Thierry Marchand, Quentin Marmier, Emud Mokhberi, Francja/USA, 2007; „The Bather”, George Griffin, USA 2008; „The Heart of Amos Klein”, Michal & Uri Cranot, Izrael, Francja, Holandia, Dania; „This Way Up”, Smith & Foulkes.
Grand Prix 2009 – Złoty Pegaz (60 000 zł) zdobył film „Eintritt zum Paradies um 3 € 20” −„Wstęp do Raju 3 € 20”, reż. Edith Stauber, Austria, 2008.
II nagrodę Narodowego Instytutu Audiowizualnego, czyli Srebrnego Pegaza (30 tys. zł) otrzymał „Chainsaw”, czyli „Piła mechaniczna” w reż. Dennisa Tupicoffa, Australia, 2007, a III nagrodę – Brązowego Pegaza (20 tys. zł) – „Kaasasundinud kohustused” − „Nieodłączna powinność”, reż. Rao Heidmets, Estonia, 2008.
Nagrody specjalne (15 tys. zł) przyznano dwóm filmom: muzycznemu pn. „Virus” w reżyserii Roberta Procha, Polska, 2009, oraz obrazowi dla dzieci „Gerald’s Last Day”− „Ostatni dzień Geralda”, wyreżyserowanemu przez Justin & Shel Rasch, USA, 2009.
Nagrodę publiczności zdobył zaś film „La maison en petits cubes”, którego reżyserem jest Kunio Kato, Japonia, 2008.
Festiwal trwał od 6 do 11 lipca.
Stefania Pruszyńska