Conrad Drzewiecki − wybitny tancerz, choreograf, zasłużony pedagog i reformator baletu. Od 1973 do 1987 roku kierował Polskim Teatrem Tańca w Poznaniu. Był solistą baletu Opery Poznańskiej, Grand Ballet du Marquis de Cuevas, Theatre D’art du Ballet, Ballet de Paris, Ludmila Tcherina Ballet.
Choreografie przygotowywał również m.in. w: Ballet Nationale J.M.F., Het National Ballet w Amsterdamie, Danza Nationale de Cuba w Hawanie, Staatsoper Berlin i Deutsche Oper Berlin, Stadtheatern Malmö, Narodne Divadla w Pradze. Laureat takich prestiżowych nagród, jak: dyplom Ministra Spraw Zagranicznych i Nagroda Państwowa I stopnia za propagowanie kultury polskiej za granicą, dyplom ITI za popularyzację sztuki polskiej za granicą, Nagroda Miasta Poznania za szczególne osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki, tytuł „Zasłużonego dla Kultury Narodu” („Gloria Artis”) oraz Primo Premio Assoluto Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Vercelli.
Brał udział w licznych tournée w Europie oraz w światowych festiwalach (Międzynarodowy Festiwal Tańca w Paryżu i Chateauvallon, Baletto Oggi w Bari, Musica Sacra w Mediolanie, Intercontri Musicali Romani, Bregener Festspiele i Berliner Festtage).
Prekursor i twórca nowego stylu i programu, inicjator autonomicznego zespołu baletowego Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego, w którym realizował według swoich założeń trendy światowe. Twórca owianych legendą spektakli: „Epitafium dla Don Juana”, „Cudowny Mandaryn”, „Pawana na śmierć Infantki”, „Adagio na smyczki i organy”, „Odwieczne pieśni”, „Krzesany”, „Stabat Mater”, „Modus Vivendi”. Wiele z nich także sfilmowano.
Stefania Pruszyńska
Fot.: Tomasz Jaworski
Na fot. 1: Balety Conrada Drzewieckiego, Krzesany, scena zbiorowa;
Na fot. 2: Balety Conrada Drzewieckiego, Adagio, scena zbiorowa. Fot.: Tomasz Jaworski,
Na fot. 3: Balety Conrada Drzewieckiego, Wesendonck-Lieder, tańczą Igor Markow, Irina Lawrenowa.
Fot. z premiery spektaklu Balety Conrada Drzewieckiego, z dnia 13 września 2003 r., archiwum Teatru Wielkiego w Poznaniu