Myśl rzeźbi słowo. Słowo rzeźbi myśl− Stefania Pruszyńska

Czytanie poezji z antologii „Opowiem o tobie, Lednico” w przededniu 1050. rocznicy Chrztu Polski, a do niej nawiązuje tematyka wierszy tej publikacji będących pokłosiem konkursu poetyckiego, organizowanego od 19 lat w ramach Lednickiej Wiosny Poetyckiej, stanowiło  w  swojej wymowie pochylenie się nad wrażliwością młodych autorów, mówiących własnym głosem o wielu odkrywanych przez nich prawdach, tajemnych zakamarkach myśli, domniemaniach i dociekaniach, zogniskowanych na historii miejsca, w którym zaczęło bić serce Polski.

Młodzi utalentowani poetycko  powierzyli  słowom wierszy zawartych w tej publikacji zarówno własne tkliwe i żarliwe  emocje, refleksje z zadumy, jak  i treści zainspirowane  postrzeganiem  świata Lednicy – miejsca początków polskości  i chrześcijaństwa, krainy urokliwej bujną  naturą, w której  echo poznawanej historii  miesza się z radosnym śpiewem ptaków i  poszumem  zieleni starodrzewów.  Krainy – wyspy na Jeziorze Lednickim. Krainy Ziemi Lednickiej  ze starymi chatami i wiatrakami w skansenie  czy kołyszącymi się  w słońcu maja młodymi  źdźbłami  zbóż  na przyległych malowniczych polach. Także  nowej oazy – Gaju Poezji, który co rok właśnie w maju  rozrasta się o nową młodą wierzbę, sadzoną przez uczestników  Lednickiej Wiosny Poetyckiej.

W publikacji „Opowiem o tobie, Lednico…” znalazły się wiersze: Agaty Białas, Mariusza Kaczmarka, Małgorzaty Dutki, Michała Bielskiego, Emilii Wilczyńskiej, Ilony Rybak, Katarzyny Szymoniak, Marty Wryk, Diany Ilków, Dagmary Walczyk, Joanny Kowalkowskiej, Edyty Czerniak, Eweliny Noski, Emilii Mazurkiewicz, Natalii Skrzypczak,  Katarzyny Pytlewskiej, Julii Stefańskiej, Alicji Graczyk,  Aleksandry Sroki, Daniela Stasiaka,  Łukasza Jareckiego, Dawida Rozynka, Marii Muchy, Marty Antosik i  Macieja Henryka Modzelewskiego.

A oto jeden z utworów, pomieszczonych w tej książce, odsłaniający percepcję tego miejsca – projekcję  myśli Marty Wryk,  skierowaną na pomruk historii  w zapomnianym, opuszczonym i ginącym  śladzie  ludzkiego bytowania na tej lednickiej ziemi.

Marta Wryk

Lednicka chata

Pokonując niezwykłe skrzyżowania pajęczych sieci,
utkanych w ramach bezszybnych okien,
do chaty wkrada się wicher znad jeziora.
Krząta się po izbie, jakby sprawdzał,
czy koścista dłoń czasu nie zniszczyła
wzorów na pomarszczonej skórze szafek.
Delikatnie głaszczę podziurawioną pościel,
która ledwo co pamięta drganie ludzkiego oddechu.
Ostatnie pokolenie myszy wymarło,
zanim po raz pierwszy zapłakała ta
stuletnia wierzba na łące.
Tylko wicher znad jeziora przylatuje tu,
bo nie może słuchać lamentu opuszczonej chaty.

Książce z wierszami młodych laureatów dziewiętnastu edycji Lednickiej Wiosny Poetyckiej poświęcono spotkanie 27 listopada w Galerii pod Arkadami w poznańskim Młodzieżowym Domu Kultury nr 1.

W wieczorze z uroczym klimatem wokół poezji młodych  uczestniczyli wraz ze mną  obecni na nim: liczni i podobnie – sympatycy tej idei animacji poetyckiej w środowisku  uczniowskim, z Agnieszką Mąkinią, także poetką zaangażowaną w organizację konkursów Lednickiej Wiosny Poetyckiej, bliscy utalentowanych młodych i przyjaźni Stanisławie Łowińskiej, głównej inspiratorce i organizatorce tego wydarzenia, redaktorce świeżo wydrukowanej  antologii. Na to spotkanie przybył  także Ares Chadzinikolau – obecny prezes poznańskiego oddziału Związku Literatów Polskich.

Dopisali   swoją obecnością  kolejny ciekawy rozdział sami autorzy  wierszy – laureaci Lednickiej Wiosny Poetyckiej, którzy je z przejęciem czytali.

Wsłuchiwali się w  nie przedstawiciele MDK nr 1 w Poznaniu, a pośród nich – kierująca Pracownią Plastyczną MDK nr 1 w Poznaniu Bożena Fibik-Beim, artystka plastyk – opiekunka grupy utalentowanych uczniów  z zamiłowaniami artystycznymi, których rysunki ubarwiły  prezentowaną książkę. Akcentem muzycznym był specjalny występ.

Powiało nowym, które wiele mówi o  pochylaniu się wrażliwych nad wrażliwością, doświadczonych wiedzą i własnym  poetyckim  drążeniem dróg do  świadomości wielu – nad świeżością spojrzeń młodszych pokoleń. To pochylanie się nad tą  poezją czy poezją w ogóle  jest ważnym świadectwem cenienia i  docenienia wartości,  powagi i znaczenia  ludzkiego myślenia – tego niewidzialnego fenomenu. Fenomenu odwzorowującego  w zapisie podanym w wierszach  tajemnice  ludzkich głębi.

Autorzy wierszy antologii przemówili na tym spotkaniu  jako wyróżnieni za odwagę mówienia poetyckiego i konstruowanie świata swojej wyobraźni dla światów wielu. Pozostawiając wierszami  ślad swojej obecności na Ziemi Lednickiej, zostali oni przyjęci przez słuchaczy i czytelników ciepło, z uwagą i  wielkim zaciekawieniem.

Stefania Pruszyńska

Fot.: Bożena Fibik-Beim

Publikacja także w  Gazecie Autorskiej „IMPRESJee” (15 grudnia 2015). Tam pod tytułem: „Gdy wrażliwość pochyla się nad wrażliwością”. O prezentacji antologii „Opowiem o tobie, Lednico…”.