Z rozmyślań przy „zwodowanej” 12 maja 2008 r. w Puszczykówku „Santa Marii”,  którą Kolumb nazywał  „Nao”, a wcześniej znano ją też pod nazwą „La Gallega”. Spełnionym marzeniu Arkadego Fiedlera.

Iść za marzeniem, biec, potykać się, a nie ustawać w drodze. Czy cel tuż-tuż, czy nadal daleko, z mgieł ledwo widoczny kształt. Obraz, idea zdawałoby się osiągalne na wyciągnięcie ręki i głodnej wyobraźni stają się obrazem totalnego głodu ducha. Siłą serca, wiary, nadziei, miłości, woli i umysłu. Zbliżamy się, choć upadamy. Znów powstajemy z łez, bólu. Iść!  Za marzeniem, które wyzwala  z kamieni niewiary, bezczułości, beznadziei! Z  cierni! Z licznych zwątpień i ułomności wobec geniuszu dzieła Boga – stworzenia materii i niematerii, natury, życia. Za marzeniem, które ma barwy serca, wiary, nadziei, miłości, fascynacji, piękna. Iść, biec, potykać się, a nie ustawać! Pan powie nam niekiedy  napotkanymi ludźmi:  idź dalej.  Oni muszą poczekać. Tajemnica, której pragniesz dotknąć,  jeszcze śpi. Niejedna inicjatywa, idea, niejedno dzieło, odkrycie przed Tobą. Idź! Idźcie! Największe marzenie, które  wyzwala, jest blisko…

Stefania Golenia Pruszyńska