W Blue Note wielki jazz ostatnio rozgościł się na dobre. Dość, że 23 listopada słuchacze nastawieni na dawkę znakomitych brzmień mieli okazję poznać mistrzów. Wystąpił tam Andrzej Olejniczak & Jan Jarczyk Group.
Dla niektórych uczestników i świadków tej biesiady – jak sami to podkreślili – była to okazja także do odreagowania stresów. Jednak przede wszystkim dominował zachwyt stylem jazzmanów i ich mistrzowski wykonawstwem.Publiczność co rusz zrywała się do bicia braw i żywiołowo reagowała na każdy wysmakowany kawałek jazzu. W atmosferze tego spotkania, podkreślonej ciepłem świec na stolikach klubowych, koncert wypadł znakomicie – koneserzy takich koncertów, które się kwalifikują na górne półki muzycznych wydarzeń, mogli się poczuć usatysfakcjonowani.
Żeby było jeszcze bardziej podniośle, zaprezentowali się oni rewelacyjnie np. w jazzowej wersji preludium cis-moll Fryderyka Chopina. Saksofon Olejniczaka górował i wibrował, rozwijając śpiewność linii melodycznej ciekawymi woltami dźwiękowymi, licznymi śmiałymi improwizacjami okołotematycznymi. Kompozycje pianisty Jana Jarczyka, zresztą niesamowite – pełne wirtuozerii, dominowały w drugiej części koncertu.
Andrzej Olejniczak zresztą był uczestnikiem koncertu zorganizowanego 14 lutego 1998 r., którym zainaugurował swoją działalność poznański Blue Note Jazz Club – z inicjatywy Leszka Łuczaka, właściciela tej placówki. Wówczas mistrz saksofonu wystąpił z Kwartetem Jana Ptaszyna Wróblewskiego.
Z kolei dla publiczności Blue Note w Poznaniu świętującej 9-lecie tego klubu wystąpił z młodymi muzykami z The Trio, grającymi dla Tomasza Stańki: Marcinem Wasilewskim, Sławomirem Kurkiewiczem i Michałem Miśkiewiczem. Koncert ten odbył się 9 miesięcy temu – 10 lutego bieżącego roku.
Andrzej Olejniczak – mistrz saksofonu tenorowego i sopranowego, muzykiem światowej klasy. Mieszka od ponad 20 lat w Hiszpanii. Na szczyt muzycznego parnasu wstąpił, otrzymując nagrodę na festiwalu improwizacji jazzowej w Katowicach w 1975 r. Wziął udział w Jazz Jamboree `79, imponując swoim uczestnictwem w wielu projektach. Jego artyzm poznali we współpracy lub we wspólnych działaniach estradowych tacy muzycy, jak: Tete Montoliou, Gerry Mulligan i Idris Muhammad, Kenny Drew, Randy Brecker Group, Hiram Bullock , Joe Newman, Horace Parlan, Lou Blackburn, Oliver Jackson, NHO Pedersen, oraz liczne zespoły, m.in: polski Extra Ball (lata 70., 80.), Sun Ship (był współzałożycielem tej grupy) czy „String Connection”. Znają go muzycy polskiej sceny jazzowej lat 70. i 80. także poza wspomnianym Extra Ball, takie, jak: Swing Session, Novi Singers, Big Band Katowice, Big Band Polskiego Radia pod dyrekcją Andrzeja Trzaskowskiego. Grał z takimi muzykami, jak: Zbigniew Namysłowski, Andrzej Dąbrowski, Sławomir Kulpowicz. Nagrywał dla Józefa Skrzeka, Manaam i innych. Nagrane przez niego w Hiszpanii autorskie płyty uznano za Płyty Roku. Są to: „Catch” z 1994 r., „Cycle Man” z 1999 r. oraz „Live at Altxerri” z 2004 r.
Jan Jarczyk – kompozytor, pianista i trębacz, członek Polskiej Akademii Kompozytorów. Mieszka od 27 lat w Kanadzie. Jest tam wykładowcą na wielu uczelniach cieszących się prestiżem. Zdobył nagrodę: International Piano Jazz Competition (Lyon, Francja). Jazz grać zaczął jako 15-latek – pod opieką Tomasza Stańko i jako członek grupy Zbiggy Seifert Quartet. Ma za sobą kilkunastoletnią pracę jako pianista, aranżer, kompozytor, współpracując z Orkiestrą Jazzową Polskiego Radia. Występował z: Philem Wilsonem, Gregiem Hopkinsem, Kennym Wheelerem, Donnym McCaslinem. Uczestniczył w licznych festiwalach zarówno w Europie (m.in. Mediolan, Paryż) , jak i poza nią, m.in.: w Montrealu, Limie, Quito.
Stefania Pruszyńska