W  „Modjeska Calling” – konkurs zorganizowany już po raz czwarty przez Teatr Polski w Poznaniu – wpisana jest idea upamiętnienia postaci Heleny Modrzejewskiej, urodzonej w  1840 r., zmarłej w  1909 roku, zasłużonej dla tej sceny jej gwiazdy, promotorki i fundatorki, okrytej światową sławą wybitnej polskiej aktorki, znanej na gruncie amerykańskim, w Anglii i Irlandii pod nazwiskiem Modjeska. Teatr Polski w Poznaniu w tegoroczne przesłuchania uczestników konkursu jej imienia i uroczysty finał na Dużej Scenie  zaangażował jury, w którym zasiedli:  Maja Komorowska, Teresa Kwiatkowska i Michał Kaleta.

Decyzją jurorów zwyciężczynią edycji 2021 „Modjeska Calling” została Katarzyna Żuk, odtwórczyni monologu z  „Henryka VIII”. Zaszczyty Katarzyny Żuk, wiktorianki w tej konkurencji, której clou stanowi repertuar szekspirowski, wzmocniła nagroda pieniężna  w wysokości dziesięciu tysięcy złotych.

Wyróżniona zaś przez jurorów Anna Kozłowska, zwróciła uwagę i zyskała uznanie tego gremium swoją interpretacją monologu Rozalindy z „Jak wam się podoba”. 

Konkurs „Modjeska Calling” adresowany jest do aktorek i aktorów zawodowych, studentek i studentów, absolwentek i absolwentów publicznych oraz niepublicznych szkół teatralnych oraz osób bez udokumentowanego wykształcenia aktorskiego, ale posiadających minimum 5-letnie udokumentowane doświadczenie teatralne (co najmniej 5 zagranych ról) – wyjaśnia Katarzyna Kamińska z Teatru Polskiego.

Przesłuchania uczestników, którzy zostali zakwalifikowani do uczestnictwa w konkursie, odbyły się w poniedziałek, 30 sierpnia, a  uroczysta gala finałowa – we wtorek, 31 sierpnia. Opiekę reżyserską nad galą zarząd  poznańskiej sceny z dyr. artystycznym Maciejem Nowakiem powierzył Uli Kijak, a uświetniła ją ostatnim w tym roku koncertem plenerowym  Orkiestra Antraktowa Teatru Polskiego w Poznaniu.

Stefania Pruszyńska

Fot.: Marek Zakrzewski. Oprac. graficzne: Stefania Pruszyńska

Na fot.: laureatka, zespół Teatru Polskiego, jurorzy i uczestnicy IV edycji „Modjeska Calling”

Helena Modrzejewska powracała do Poznania… – Stefania Pruszyńska