Nowa Gazownia w Poznaniu − pawilon. Postscriptum do wizji centrum kultury 

Wizja to jednak pełna niewiadomych i niejasności. Do jesieni ma powstać owa rada, czyli operator kulturalny, a pono ten obszar przejąć ma Estrada.  A i dopiero z innych źródeł niż foldery dostarczone przez organizatorów otwarcia pawilonu − rotundy  dowiedzieć się można, że roczne utrzymanie tego obiektu będzie kosztować 200 tys. zł, które wyłoży na  ten cel miasto, a konkretnie decyzyjnie wiceprezydent Poznania Sławomir Hinc. Informacje te podał Grzegorz Ganowicz w wywiadzie dla „Gazety Wyborczej”. Mało to czy dużo? Stopniowo ma to dofinansowanie być zdjęte z budżetu miasta − takie jest założenie.

W kontekście celów zaakcentowanych  w folderach, w których podaje się, iż „pawilon został zbudowany w celu promowania i zapowiadania projektu budowy Nowa Gazownia” brzmi to jednak  wspak i nieprzekonująco, bowiem ideą istnienia i zbudowania tego obiektu, wydawałoby się priorytetową,   jest przeznaczenie go na cele kulturalne.   Autorzy folderu podają  zaś: „Działalność Pawilonu Nowa Gazownia skierowana jest przede wszystkim na promowanie idei rewitalizacji poindustrialnych terenów Starej Gazowni. Pawilon NG pomoże stworzyć platformę, która poprzez działania artystyczne, dyskusje i prace społeczną monitorować będzie postępy prac nad tym projektem. Jednym z celów działania Pawilonu NG jest powołanie nowej instytucji kultury, która będzie przygotowywać i programować działania na terenie Gazowni”.

Idzie za tym sporo zapowiedzi o wizji współpracy z wieloma instytucjami z wolą  i zamiarem szukania prestiżowych partnerów w Europie i na świecie.

Wiele pytań jednak można tu postawić na temat tego  „eksperymentu”, bo tak można by oceniać obecny status quo pawilonu i  jego zastosowanie. Zweryfikuje go praktyka i może dobrze się stało, iż został podjęty mimo tak ogólnikowych założeń i planów znacznie wykraczających poza  dzielnicę Chwaliszewo czy Poznań, a nawet Polskę.

Pulsuje w tej wizji pewnie i niejedno marzenie o spełnieniu czegoś ponad to, co dotychczas było empirią w zakresie kultury, edukacji, a  także budowania więzi o szczególnym charakterze między odbiorcami a twórcami, społecznością miasta i także środowiskami twórczymi czy artystami.

Zobaczymy − doświadczenie buduje i doskonali aktywność i szanse na rozwój Nowej Gazowni. To właśnie przyszło mi na myśl, gdy przebywałam w tym pawilonie i sama odczułam jakiś powiew nowego.

Stefania Pruszyńska  

Tags: