Poezja! – zawołał uczony – tak, tak, ona mieszka często niby pustelnica w wielkich miastach – Hans Christian Andersen, „Cień”
Poezja to myślenie w obrazach – Wissarion Bieliński, recenzja książki „Russkije skazki Wanienki”, 1838
Bóg także był autorem: jego proza to mężczyzna, jego poezja to kobieta – Napoleon Bonaparte
Poezja, proszę Państwa – to mówienie w nieskończoność o czystej śmiertelności i daremności – Paul Celan
Mówią, że poezja
to misterium myśli.
To za mało.
Mówią, że poezja
to zadziwienie wyobraźni.
To za mało.
Mówią, że poezja
to oswajanie nadziei.
To za mało.
Mówią, że poezja
to zgoda na śmierć.
To za mało.
Mówią, że poezja
to kształt odtwarzany w oczach.
To za mało.
Mówią, że poezja
to ocalenie słońca w milczeniu.
To za mało.
Człowiek krzyczy na rozstajach…
Nikos Chadzinikolau, wiersz „Poezja II” z tomu „Amulet”, Wyd. Poznańskie, Poznań 1980
Gdyby poezja żyła tylko prawdą rzeczywistą, umarłaby z głodu – Adolf Dygasiński
Poezja jest drugą twarzą duszy – Odisseas Elitis
Myślę, że wydeptałem w poezji jakieś własne ścieżki, po których nikt ze mną nie chodził. Czy one zarosną trawą, czy okażą się potrzebne, nie wiem – Jerzy Ficowski
Poezja jest chorobą niektórych ludzi, podobnie jak perła jest cierpieniem ostrygi – Heinrich Heine
Poezja jest dla mnie tylko sposobem dojrzewania. Dlatego nie wstydzę się nawet słabszych wierszy. Są etapami, dochodzeniem, samookreślaniem – Anna Kamieńska
Miarą upadku poezji jest wyższość poety nad jego wierszem – Tomasz Kruczek, „Po-tyczki aforystów trzecie” (Poznań 2018)
Obrazu w lustrze nie da się zatrzymać, natomiast poezja opiera się działaniu czasu – Czesław Miłosz
Poezję (…) można określić jako wyraz indywidualnego temperamentu przełamującego się poprzez konwencję społeczną – Czesław Miłosz, „Zniewolony umysł”
W serdecznej ja płacę gotówce
za to pisanie kruche,
wszak jestem po połówce
i okiem, i uchem
Agnieszka Osiecka, („W serdecznej ja płacę gotówce…”)
Poezjo, pod twoją obronę… – Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, „Bluebells”
Najczystsza poezja? – płomień ocalany przez poetę – Stefania Pruszyńska
Poezja karmi się światłem poety i jego cieniem – Stefania Pruszyńska
Dopóki nie poczujesz się nieszczęśliwy, nie narodzi się w tobie »poezja«! – Tadeusz Różewicz, „Przygotowanie do wieczoru autorskiego”
Poezja współczesna
to walka o oddech
Tadeusz Różewicz, „Zdjęcie ciężaru”
Poezja to mówiące malarstwo, a malarstwo – milcząca poezja – Simonides z Keos, przypomniany przez Plutarcha, „De gloria Athniensium”
Wszystko jest poezją, każdy jest poetą – Edward Stachura
Zdradzę wam tajemnicę:
nie czytamy poezji dlatego, że jest ładna.
Czytamy ją, bo należymy do gatunku ludzkiego
a człowiek ma uczucia.
Medycyna, prawo, finanse czy technika
to wspaniałe dziedziny,
ale żyjemy dla poezji, piękna, miłości
Stowarzyszenie Umarłych Poetów
Nie wierzę, by poezja mogła zmienić świat. Prawdziwi twórcy zła nie czytają wierszy – Wisława Szymborska
Poezja jest to, proszę panów, skok,
Skok barbarzyńcy, który poczuł Boga!
Julian Tuwim, „Czyhanie na Boga”. Poezja (1918)
Aforyzmy wybrała i podała również własnego autorstwa: Stefania Pruszyńska
Grafika: Liriana IV, z cyklu: Przestrzenie luster, Stefania Pruszyńska
Wszelkie prawa zastrzeżone
Refleksja (po lekturze w 1985 r. tajemnych zapisków z okresu mojego dzieciństwa, opatrzonych hasłem: Wstępny rozbiór świata).
Moje dociekania z okresu wczesnoszkolnego: „pierwsza jest myśl czy słowo?” – podejmowane w wolnych chwilach w formach eksperymentalnej autoanalizy, jak określiłabym je teraz, mimo że nie przyniosły ostatecznych ustaleń, zaowocowały jednak nawiązującymi do tego dylematu odkryciami. Z moich obserwacji ludzi z bliskiego i dalszego otoczenia wynikało niezbicie, że niektórzy z nich mają nieznośny nawyk używania wielu słów bez angażowania jakichkolwiek myśli, a z kolei inni uporczywie myślą, lecz nie mają niemal żadnego nawyku używania słów.
– Dobrze więc, że jest poezja i w ogóle literatura! Pióro i kartka! – tym okrzykiem któregoś ranka obwieściłam znalezienie uniwersalnego antidotum na brak proporcji czy zgodności między myślami i słowami w codziennej komunikacji międzyludzkiej.
Ustaliłam też, że ponad wszelką wątpliwość największymi winowajcami tego stanu rzeczy i tym samym zakłóceń w kontaktach i porozumiewaniu się ludzi są emocje – albo te jawne, nieujarzmione, agresywne, albo ukrywane.
Stefania Pruszyńska