Wojewoda Tadeusz Dziuba, dostosowując zapisy dotyczące istniejącego Rogalińskiego Parku Krajobrazowego do regulacji nowej ustawy o ochronie przyrody, wydał 26 marca 2007 r. rozporządzenie ze szczegółowym jego opisem, w tym: nazwy, granic, otuliny i powierzchni.
Pomiaru dokonano na podstawie mapy w skali 1: 5000. Ustalono, że powierzchnia Rogalińskiego Parku Krajobrazowego, jednego z najpiękniejszych obszarów przyrodniczych i kulturowych w Wielkopolsce, w wyniku dokładnych obliczeń z zastosowaniem technik komputerowych wynosi: 12 645, 76 ha. Według poprzednich danych (wcześniejsze rozporządzenie wojewody z czerwca 1997 r.) powierzchnia RPK wynosiła 12 750 ha. Zauważalna różnica oczywiście nie oznacza faktycznego zmniejszenia powierzchni ani zmiany granic parku, lecz wynika z zastosowanych nowoczesnych, komputerowych technik obliczeniowych.
Rogaliński Park Krajobrazowy obejmuje nadwarciańskie rozlewiska i łąki od Śremu aż do Mosiny, a jego walory przyrodnicze przyciągają uwagę zarówno naukowców, jak i osób wrażliwych i rozmiłowanych w pięknie natury, zachowanej tutaj nad podziw w dobrym stanie. Utworzono go w 1997 roku, aby ochronić rzadkie skupisko dębów szypułkowych (Qerkus robur), które rosną w dolinie Warty, a także licznych starorzeczy. Dęby rogalińskie, których siedliskiem są nadwarciańskie łęgi, mają w swoich pniach i konarach ok. 600 lat. Zasłynęły swoim pięknem, stając się symbolem Wielkopolski.
To unikatowe skupisko starych dębów, na kontynencie europejskim nie ma podobnego. Obecnie rośnie tu 1435 dębów, z czego 860 to pomniki przyrody, z których wiele ma w obwodzie 10 m. Największą sławą okryte jest pięć dębów: „Lech”, „Czech” i „Rus”, które rosną w parku przy pałacu w Rogalinie, i „Grażyna” oraz „Edward” – ze zbocza doliny Warty. Dęby te są siedliskiem dla wielu rzadkich w Polsce czy w Europie gatunków owadów i pajęczaków. Aby chronić te piękne stare drzewa utworzono rezerwat „Krajkowo”, obejmujący 160,46 ha starorzeczy Warty i nadwarciańskich łęgów, z największym lęgowiskiem czapli siwej w Wielkopolsce, położonym między Czaplim Bagnem a Małym Bagnem i Wartą. Łęgi rogalińskie są także ostoją dla wielu gatunków ptaków zagrożonych wymarciem, zaś starorzecza i zalewy to miejsca tarliska wielu gatunków ryb. W dolinie Warty rośnie wiele rzadkich gatunków roślin, zagrożonych wyginięciem – wśród nich goździk siny, który ma być chroniony w specjalnie utworzonym rezerwacie „Goździk siny w Grzybnie”.
Stefania Pruszyńska