Co możemy z obecnej perspektywy rozpoznać, czytając wiersze i eseje Czesława Miłosza? Jaką one niosą wiedzę o współczesnej Rosji? Te pytania zainspirowały Instytut Filologii Słowiańskiej, poznańskie Centrum Kultury „Zamek” oraz Fundację „Zeszytów Literackich” do zorganizowania 27 marca br. spotkania „Rosja Czesława Miłosza” z udziałem: Barbary Toruńczyk – redaktor naczelną „Zeszytów Literackich” oraz Ewy Zarzyckiej-Bérard z Państwowego Ośrodka Badań Naukowych w Paryżu. Spotkanie poprowadzi Monika Wójciak.
Stulecie urodzin Czesława Miłosza sprzyjało wielu inicjatywom i projektom skoncentrownym na dziele pisarza. Najliczniejsze okazały się inicjatywy wydawnicze, a pośród nich pokaźna Fundacji „Zeszytów Literackich”, bowiem zaowocowała ona wydaniem dwutomowej antologii esejów pisarza pt. „Rosja. Widzenie transoceaniczne”.
„Rosja. Mój stosunek do niej jest poważny, ale polski zajad we mnie siedzi i daje o sobie znać od czasu do czasu, ku mojemu niezadowoleniu” − Czesław Miłosz w antologii esejów jego autorstwa „Rosja. Widzenie transoceaniczne”.
Tom pierwszy tej publikacji trafił do księgarń na początku 2011 roku, a niedawno ukazał się tom drugi: „Mosty napowietrzne” z fragmentami korespondencji, wierszami, esejami, wywiadami z lat 1936-2004. Miłosz w wypowiedzi o Rosji stwierdza: „Rosja. Mój stosunek do niej jest poważny, ale polski zajad we mnie siedzi i daje o sobie znać od czasu do czasu, ku mojemu niezadowoleniu”. To stwierdzenie i książka Miłosza stanowią interesujący motyw zapowiadanego spotkania. Ma ono odsłonić w rozmowie obraz Rosji, polsko-rosyjskich prób przełamywania stereotypów i nieufności i perspektyw dialogu.
Spotkanie odbędzie się 27 marca 2012 r. o 17.00 w holu Balkonowym w CK Zamek w Poznaniu. Wstęp wolny.
Stefania Pruszyńska
Ewa Zarzycka-Bérard – absolwentka rusycystyki na Uniwersytecie Yale w USA, a obecnie pracownik Państwowego Ośrodka Badań Naukowych (CNRS), gdzie zajmuje się historią i kulturą Rosji. Autorka książki „Burzliwe życie Ilii Erenburga” i zbioru artykułów „Okno na Rosję”.
Barbara Toruńczyk – współzałożycielka i sekretarz podziemnego pisma „Zapis” (1976-1979), związana z KOR-em (1976-1981). Współpracowała z Towarzystwem Kursów Naukowych (1977-1981) a także z Oficyną Literacką NOW-a, „Biuletynem KOR”, czasopismem „Krytyka”. Od 1979 do 1980 r. redaktor pisma „Res Publica”. Założycielka i redaktor naczelna „Zeszytów Literackich”, prezes Fundacji „Zeszytów Literackich”. Publicystka, eseistka, historyk literatury, wydawca.