Nikos Chadzinikolau − poeta, pisarz, tłumacz literatury nowogreckiej i klasycznej na język polski oraz polskiej na język grecki, autor tekstów piosenek. Historyk literatury i pracownik naukowy UAM.
Urodził się 1 października 1935 r. w Trifilli. W Grecji spędził dzieciństwo, w Polsce młodość i wiek dojrzały. Do Polski przyjechał, gdy miał 15 lat.
Debiutował na łamach „Tygodnika Zachodniego”. Opublikował ponad 100 książek, w tym przeszło 35 tomów poezji: „Barwy czasu” (1961), „Otwarcie światła” (1964), „Wyzwolenie oczu” (1967), „Godzina znaczeń” (1969), „Bezsenność” (1970), „Próba nocy” (1971), „U słonych źródeł” (1972), „Dobrze, Syzyfie” (1974), „Exodus” (1976), „Moje krainy” (1978), „Exodus” (1978), „Rodowód” (1979), „Amulet” (1980), „Po sztormie” (1981), „O diskobolos ap tin polonia/Dyskobol z polski” (1981), „Klepsydra” (1982), „O Ikaros ap tin Polonia/Ikar z Polski” (1984), „Słoneczny żal” (1985), „Bez maski” (1986), „Feniks” (1988), „Vracaju se izgranici/Wracają wygnańcy” (1990), „Erotyki” (1990), „Właściwa miara” (1991), „Tylko miłość” (1993), „Pieśni Orfeusza” (1994), „To co kochamy jest poezją” (1995), „Aforyzmy i haiku” (1997), „Liryki miłosne” (1997), „W magii światła” (1998), „Najpiękniejsze wiersze miłosne” (1998), Galop światła (2000), „Modlitwa do ptaków” (2005), „Nikos Chadzinikolau. Wiersze zebrane 1961 – 2009” (wydanie pośmiertne 2019 zawierające 1500 utworów, w tym także niepublikowane wcześniej); dwie powieści: psych.-obyczajową „Greczynki”, „Niebieskooka Greczynka”, przekłady, bajki i mity autorskie, sztuki teatralne, eseistykę, m.in.: Literaturę nowogrecką 1453-1983 (praca naukowa, pierwsza historia literatury greckiej w dziejach Polski).
Przetłumaczył bardzo wiele utworów autorów greckich na język polski i autorów polskich na język grecki. Dzięki jego przekładom zagościły w Polsce: kultowa powieść „Grek Zorba” Nikosa Kazantzakisa i „Mity greckie”, a także pierwszy raz w historii naszego kraju – najstarsze zabytki literatury Starego Kontynentu przekład dzieł Homera – „Iliada” (2002) i „Odyseja” (2009). Greckim czytelnikom przybliżał twórczość polskich pisarzy i poetów – zwłaszcza Wisławy Szymborskiej i Czesława Miłosza. Był inicjatorem i redaktorem „Białej i Kolorowej Serii Poetyckiej Poeticon” (238 tomów poezji polskiej i obcej).
Pełniąc przez wiele lat rolę prezesa Poznańskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, inspirował młodych do twórczości literackiej. Z jego inicjatywy i organizatorskich starań rozkwitał dialog poetów w skali międzynarodowej, który umożliwiał wymianę literackiego dorobku twórcom z Polski z coraz liczniejszym gronem poetów z różnych zakątków świata.
Zmarł po ciężkiej chorobie 6 listopada 2009 roku w Poznaniu, w dniu inauguracji 32. Międzynarodowego Listopada Poetyckiego, którego był inicjatorem i wieloletnim organizatorem.
Stefania Pruszyńska