Z Krzysztofem Wodniczakiem rozmawia Andrzej Wilowski
Andrzej Wilowski: Jaka jest geneza spotkań w Antoninie?
Krzysztof Wodniczak: W roku 2005 w ramach ostrowskiego festiwalu Reggae na Piaskach zaproponowałem Jarosławowi Wardawemu jeden wieczór z szeroko pojętą muzyką etniczną. A że znał moje wcześniejsze dokonania imprezowe, m.in.: Wielkopolskie Rytmy Młodych w Jarocinie, Dobry wieczór Mr Blues w Poznaniu, Reggae nad Wartą w Gorzowie Wielkopolskim, przystał na moją propozycję. Przywiozłem wówczas do Ostrowa Wielkopolskiego wielu muzyków grających folk lub etno. Byli też studenci z Gujany i Etiopii studiujący wówczas na wielu rożnych uczelniach Poznania. Przez kilka edycji Etno Eko Fest był preludium do imprezy muzyków trójkolorowych, jak zwykło się określać reggaeowców. Kiedy zmarł muzyk Ryszard Sarbak − założyciel zespołów Gedeon Jerubbaal i Bastion – Jarek Wardawy w Ostrowie Wielkopolskim (a o tym nikt w mieście rodzinnym Ryszarda – Poznaniu nie pomyślał) zdecydował się ogłosić dla młodych muzyków grających reggae Konkurs im. Ryszarda Sarbaka. Zrozumiałe, że trzeci dzień dla etno music nie wchodził w rachubę − i jakoś się usamodzielniłem. Chociaż bywam na piaskowych imprezach, szczególnie kibicuję tym młodym kapelom, które biorą udział w konkursie.
Etniczno-Ekologiczny Festiwal organizuję przemiennie albo w Ostrowie Wielkopolskim, albo w Antoninie. Ostatnio bardzo dobrze układa się współpraca z gospodarzem, wójtem gminy Przygodzice – Krzysztofem Rasiakiem, który ma przeszłość muzyczną. W trakcie studiów w Poznaniu występował w zespole „Łany”.
Przyznasz, że zestawienie etno-eko brzmi jak tautologia. Ruch ekologiczny ma nas zbliżać do natury, a muzyka etniczna – do korzeni kulturowych, tradycji. Czy to zestawienie jest skutkiem podążania za modnymi kierunkami?
– Tak tego nie pojmuję. To, że rodzaj ludzki składa się z mozaiki ras i kultur jest istotą wspólnego instynktu. I choć wydaje się to niewiarygodne, to są i tacy, którzy chcieliby zniszczyć to bogactwo tylko dlatego, by zastąpić je pozbawionym korzeni i tożsamości konformizmem. Innymi słowy, odrzucam wszelkie zamiary wprowadzenia tak rozumianego konformizmu.
Jak wiadomo, muzyka i śpiew mają bardzo duże znaczenie dla zachowania tożsamości etnicznej. To właśnie przez nie człowiek – w czasach, gdy nie znano pisma − przekazywał historię, mity i legendy swojego ludu nawet może w prymitywnej formie dźwiękowej. Niestety, dzisiaj coraz mniej ludzi pielęgnuje swoją odmienność etniczną. A ulega „miksowaniu” wszystkiego ze wszystkim. Bo czyż Wielkopolanin będzie czuł, co gra w duszy górala nizinnego, a Krakowianin zrozumie folklorystyczne wprawki Kaszuba. Te istniejące nawet pół wieku zespoły folklorystyczne specjalizują się w muzyce i tańcach jednego regionu. Z założenia te zespoły opierają się na opracowaniach artystycznych, a ich eklektyzm polega na przedstawianiu pięciu tańców narodowych: poloneza, mazura, oberka, kujawiaka i krakowiaka. Ktoś kiedyś powiedział, że ludowizna to chropowata muzyka, a nie gładka jak pupa niemowlaka.
Proponujesz artystów mało znanych lub trochę zapomnianych. Jako doświadczony menedżer nie obawiasz się, że publiczność nie dopisze, nie zwabiona jakąś modną atrakcją?
– Widzę, że obserwujesz moje „Muzykalia” nie zawsze tematyczne, które propaguję od kilku lat. Konsekwentnie przypominam artystów, których sława może przeminęła. Ale taki jest mój klucz, żeby ocalić to, co dobre, od zapomnienia i dać impuls pojawiającym się młodym zespołom, aby przypominały też stare numery. Prawdopodobnie jest publiczność, która chętnie przypomni sobie wykonawców z lat młodości, ale młode zespoły cierpią na brak repertuaru, gdyż sięgają po sprawdzone przeboje. Mnie taka formuła odpowiada i tym samym przekonuję siebie i innych, że świat jest bardziej różnorodny, niż to się niektórym wydaje. A zapis nutowy odtwarzany ma być właściwie, interpretacja zaś pozostaje czynnikiem otwartym.
Mnie trochę już męczy ta festiwalomania. Każde wydarzenie koniecznie musi się nazywać festiwalem, a festiwal to święto. A jaki jest dzień powszedni naszej rodzimej estrady?
– W XX wieku w Polsce było kilkanaście festiwali muzycznych. Więcej było konkursów tematycznych czy imprez o wymiarze konfrontacji. Coś z tego wynikało. Pojawiały się talenty, które później próbowano szlifować. Rola mediów nie była tak znacząca jak dzisiaj. Inną miarą mierzy się status quo teraz niż kiedyś. Pamiętam, że o tym, co jest modne decydowali słuchacze poprzez Top Twenty, a dzisiaj playlisty układają specjaliści od marketingu w wielkich korporacjach. Dlatego nie zawsze to, co jest lansowane na siłę, spełnia oczekiwania słuchaczy.
Prowincjonalność i niszowość, takie określenia nasuwają się przy okazji imprezy w Antoninie. Zauważ, że nie mówię: prowincjonalność i marginesowość…
– Każdy ma ambicje robienia wielkich imprez, dla dużej publiczności, a taką trudno zgromadzić poza ośrodkami takimi jak Poznań. Jest to podwójne ryzyko, nie dość, że to propozycja niszowa, to poza dużą estradą, bez wsparcia w mediach, agresywnej promocji. Ale podejmuję je, bo wiem, że za jakiś czas Etno Eko Fest stanie się czołowe w swej dziedzinie. Nie jestem odosobniony w takich działaniach. Wiem, że folk czy etno jest muzyką niezwykle plastyczną, dobrze ta muzyka brzmi także w połączeniu z innymi stylami. Szkoda, że coraz mniej powstaje takich zespołów, coraz mniej ludzi zna ludowe przyśpiewki. Może szalenie popularne w Stanach Zjednoczonych polish polka przyczyni się do zaglądania do śpiewników. Ludzi z bogatym horyzontem muzycznym jest przecież wielu, tylko trzeba do nich dotrzeć.
— Stefania Pruszyńska
(Stefania Pruszyńska, oficjalnie: Stefania Golenia) – eseistka, poetka, redaktor-dziennikarka. Redaktor naczelna, wydawca, autorka i wszechstronna realizatorka Gazety Autorskiej IMPRESJee.pl (od 2006 r.), redaktorka-korektorka książek literackich, animatorka kulturalna.
Autorka publikacji różnych gatunków (eseje, recenzje, felietony, reportaże, wywiady, fotoreportaże), utworów literackich poetyckich i prozy poetyckiej, opowiadań, satyry, grotesek, aforyzmów oraz artystycznych sztuki plastycznej, w tym książek: zbioru poezji „Szepty dalekobieżne” (San Francisco 2009), „Peregrynacje kulturalne” - eseje, recenzje, tom 1 (Poznań 2024), „Z ziaren światła” - eseje, recenzje, tom 2, z cyklu: Peregrynacje kulturalne (Poznań 2025)...
Zazwyczaj wykracza poza gatunkowe schematy. Krytycznoliterackie żywioły z upodobaniem uprawia w eseistycznej narracji. Wypowiada się hojnie w swojej twórczości artystycznej literackiej, a w plastycznej mowę swojej wyobraźni, intuicji, myśli i emocji uwalnia w obrazach o indywidualnym, rozpoznawalnym stylu, z autonomiczną, lecz zarazem wieloznaczną symboliką i metaforą (m.in. w stylu bliskim realizmowi magicznemu).
⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ Z 36-letnim doświadczeniem zawodowym w pracy dziennikarskiej i redaktorskiej, a także artystycznej w redakcjach i wydawnictwach (od 1989). Etatowo: w niezależnym Dzienniku Wielkopolan „Dzisiaj” (1989 – 1991), własnej Agencji „Promotion” (1993), amerykańsko-polskim wydawnictwie US West Polska (1993 – 1996), „Gazecie Targowej”, tygodniku „Wprost” (1996 – 2000).
⇒⇒⇒⇒⇒ Od 2006 r. redaktor naczelna, niezależna wydawczyni, redaktor-autorka i wszechstronna realizatorka Gazety Autorskiej IMPRESJee, obecnie pod nazwą IMPRESJee.pl, o profilu kulturalnym.
⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ Z DOŚWIADCZENIEM WIELOASPEKTOWEJ WSPÓŁPRACY (dziennikarskiej, autorskiej artystycznej, redaktorskiej) z wieloma czasopismami, w tym polonijnymi (w latach 1992-2010: dwutygodnik – „Kurier” Hamburg, „Dziennik Polski”, „Tydzień Polski” – Londyn) oraz licznymi ogólnopolskimi i regionalnymi czasopismami kulturalnymi, literackimi (od wielu lat z „Protokołem Kulturalnym”) oraz wydawnictwami-wydawcami książek literackich i antologii poezji.⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒PUBLIKACJE RÓŻNOGATUNKOWE (co najmniej 2 tys.): publicystyka, eseje, felietony, wywiady, recenzje, reportaże, fotoreportaże, utwory artystyczne: literackie i sztuki plastycznej. PUBLIKACJE KSIĄŻKOWE ⇒ ⇒ książka poetycka „Szepty dalekobieżne” (San Francisco 2009), „Peregrynacje kulturalne. Eseje * Krytyka - recenzje wywiady”, 1. tom (WO ZLP, Fundacja Literacka „Jak podanie ręki”, Poznań 2024) ⇒⇒ ⇒ W książkach innych autorów ⇒⇒ ⇒ 20 ANTOLOGIACH poetyckich i tematycznych - antologiach poezji współczesnej oraz antologiach poetyckich dwujęzycznych (2018-2025) Międzynarodowej Konferencji Poetyckiej, wyd. WO ZLP i Fundacja Literacka „Jak podanie ręki” (2018 -2025), antologii poświęconej pamięci Poznańskiego Czerwca 1956 „Którzy pogardy nie mogli znieść” (wyd. Posnania, Poznań, czerwiec 2023) i charytatywnych (m.in. wyd. Krywaj) ⇒⇒ ⇒ CZASOPISMACH: we własnej w Gazecie IMPRESJee.pl (od 2006 r.), polonijnych i polskich -ogólnopolskich i regionalnych, cyklicznych wydawnictwach (miesięcznikach, kwartalnikach, rocznikach) – kulturalnych, literackich, muzycznych (np.: Mies. Kulturalny „Arkusz”, „Welcome to Poznań”, Magazyn Muzyczny BRZMIENIA, „Merkuriusz Polska” „Wielkopolski Widnokrąg”, „Protokół Kulturalny”). Także publikowała i publikuje w witrynach macierzystych środowisk dziennikarskich i literackich.
⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒PREZENTACJE UTWORÓW ARTYSTYCZNYCH. ⇒⇒⇒⇒Poetyckie na: spotkaniach autorskich, festiwalach kulturalnych, jako gość poetycki koncertów, specjalnych spotkań okolicznościowych i różnych społeczności, zaprzyjaźnionych twórców, wieczorach autorskich w Klubie Literackim DĄBRÓWKA (2013, 2017, 2025), w 8 edycjach Międzynarodowej Konferencji Poetyckiej WO ZLP (2018-2025) oraz kaliskich „Aforystykonów” WO ZLP, w Poznaniu - m.in.: w klubie ZAK (2006), PoemaCafe, Pałacu Działyńskich (2008), Domu Romskim, Domu Bretanii, siedzibie PO ZLP na os. Powstańców Warszawy (2015), na Wydziale Dziennikarstwa UAM w kampusie na Morasku, Auli UAM (2017), Collegium Minus UAM, siedzibie KL „Dabrówka” na Piątkowie, Dwujęzycznym Liceum im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego (2019 i 2022), Jeżyckim Centrum Kultury w Starej Prochowni (poezja i wystawa prac graficznych - 2024), UMP, sala Biała (2023-2025); poza Poznaniem – w: Kaliszu, Nieszawie, Ludwikowie, Międzyzdrojach, a poza Polską – na greckiej Krecie w Rethymno i Adelianos Kampos (2010).
⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ TAKŻE REDAKTOR PROWADZĄCA I REDAKTOR-KOREKTOR (z wieloletnim doświadczeniem): czasopism (miesięczników i tygodników), monografii, albumów artystycznych i historycznych, książek poetyckich i prozy, biograficznych, antologii poetyckich, wademeków w kilku językach europejskich, biuletynów, prac naukowych i in.⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ NAGRODY: w ogólnopolskim konkursie Miesięcznika Kulturalnego „Arkusz” Poznań-Warszawa-Kraków-Wrocław, wydawanego przez Oficynę Wydawniczą „Głos Wielkopolski” (1996), oraz laur „Dziennikarskie Koziołki 2017” w Ogólnopolskim Konkursie Stowarzyszenia Dziennikarzy RP – dla swojej redakcji IMPRESJee.pl za wieloaspektowe realizacje.⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ NAUKA: Wiedzę akademicką zdobywała w Uniwersytecie im. A. Mickiewicza (UAM) oraz Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (AE).
⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ Członkini m.in.: w latach 2005-2018 - Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, w tym Zarządu Głównego; Związku Zawodowego Dziennikarzy (od 2001 r.), Klubu Aforystów przy WO ZLP, Klubu Literackiego „Dąbrówka”, Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej...
⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒⇒ UPODOBANIA, POGLĄDY: Ideowiec - miłośniczka natury, harmonii, sztuk wszelakich, od wczesnej młodości zwolenniczka idei dialogu kultur i jej rozwoju.
