„Dobroć nie może wypływać ze słabości, tylko z potęgi” – Stanisław Ignacy Witkiewicz

„Gdy jesteśmy szczęśliwi, zawsze jesteśmy dobrzy, ale gdy jesteśmy dobrzy, nie zawsze bywamy szczęśliwi” – Oscar Wilde, „Portret Doriana Graya”

„Istotne dla wspólnego dobra jest wspieranie jednostek: ponieważ tylko jednostka może wytworzyć nowe idee, które niezbędne są społeczeństwu dla jego ciągłego rozwoju, a także, w istocie, dla uniknięcia wyjałowienia i stagnacji”- Albert Einstein

„Bądź tak uprzejmy i spróbuj przemyśleć następujący problem – na co by się zdało twoje dobro, gdyby nie istniało zło, i jak by wyglądała ziemia, gdyby z niej zniknęły cienie? Przecież cienie rzucają przedmioty i ludzie. Oto cień mojej szpady. Ale są również cienie drzew i cienie istot żywych. A może chcesz złupić całą kulę ziemską, usuwając z jej powierzchni wszystkie drzewa i wszystko, co żyje, ponieważ masz taką fantazję, żeby się napawać niezmąconą światłością? Jesteś głupi” – Michaił Bułhakow, „Mistrz i Małgorzata” – Woland (Część druga: 29. Przesądzone zostają losy mistrza i Małgorzaty.)

„[…] Dobro i Zło mają to samo oblicze, wszystko zależy jedynie od momentu, w którym staną na drodze człowieka” – Paulo Coelho, „Demon i panna Prym”

„Dla kamienia rzuconego w górę nie jest niczym złym, że spadł na dół, ani dobrym, że go podrzucono” – Marek Aureliusz, „Rozmyślania (IX)”

„Credo moje zakłada, że odróżnienie dobra i zła jest dziełem intuicji moralnej i że, co więcej, jest to odróżnienie odnoszące się do tego, co w rzeczy samej w świecie ludzkim zachodzi” – Leszek Kołakowski, „Mini wykłady o maxi sprawach”

„To chwalebne: rzucać się w przepaść dobra. Ale trzeba mieć ze sobą parę spadochronów” – Antoine de Saint-Exupéry

„Szlachetne dusze nie smucą się z uczynionego dobra”- Baruch Spinoza

„Piękno: to, czego się nie chce zmieniać. Dobro: nie chcieć zmieniać czynem (nieinterwencja). Prawda: nie chcieć zmieniać myślą (poprzez złudzenie)” – Simone Weil

Dobro zna duszę pełną miłości – Stefania Pruszyńska

Zło idące z intencji, myśli, słów, gestów, czynów – ma wszelkie cechy bumerangu – powraca do złoczyńcy. Często, by go pokonać – Stefania Pruszyńska

Nic tak nie cieszy, jak dobro, które płynie z miłości. Nic tak nie zasmuca, jak zło płynące z pychy, arogancji, złości, zazdrości, gniewu, ranienia miłości, niesprawiedliwości, przemocy… Nic tak nie przeraża jak destrukcja dobra i zło zadawane z nienawiści… – Stefania Pruszyńska

Piękno się objawia także po to, by trwać w pamięci i budzić głód zachwytu nad kolejnym objawieniem… Dobro ma w sobie taki potencjał, że owocuje milionkrotnie z każdego okrucha – okazanego, danego i przyjętego. Prawda ma moc, której nie ma kłamstwo – Stefania Pruszyńska. Polemika z myślą Simone Weil [podaną wyżej: „Piękno: to, czego się nie chce zmieniać. Dobro: nie chcieć zmieniać czynem (nieinterwencja). Prawda: nie chcieć zmieniać myślą (poprzez złudzenie)]”.