Ta wizja ma już swoją materialną formę niedużej rotundy − pawilonu w stonowanym kolorycie, korytarze pod przezroczystym sklepieniem, sale audiowizualne i główną salę koncertowo- widowiskową. Pawilon w istocie jest tymczasowym obiektem, mającym stanowić także punkt informacji o postępie w budowie właściwego,  który in spe ma zostać wybudowany w innych gabarytach, aby stanowić nowoczesne centrum kultury w Poznaniu na terenie Starej Gazowni.

O zagospodarowanie budynków Starej Gazowni, a właściwie wykorzystanie ich po odpowiedniej adaptacji zabiegało wielu, w tym Grzegorz Ganowicz,  Ewa Wycichowska z Polskiego Teatru Tańca, „Gazeta Wyborcza” i inni liczni sympatycy tej idei.

Tu – w obecnym już pawilonie będzie testowana nowa formuła zarządzania kulturą, której istotę ma stanowić konkurencyjność programów zarówno artystów, jak i ofert różnych podmiotów i instytucji kultury czy nawet innych organizatorów np. dyskusji. Kryterium ma stanowić atrakcyjność i poziom spotkania, imprezy ( np. wystawy, koncertu, występu), a nie będzie miało znaczenia, czy   zgłaszający mają lokal, strukturę etc. Programy te mają być opiniowane przez radę programową, w której skład wejdą osoby z kręgów kultury zarówno z Poznania, jak i spoza naszego miasta.

Podczas czwartkowej inicjacji artystycznej wystąpili w rotundzie: grupa Napszykłat i Adam Repucha, a w ramach otwartej wystawy zaprezentowali swoje prace: Hubert Czerepok, Christine Laquet, Agata Michowska, Konrad Smoleński, Vincent Moon and Efterklang oraz Ania i Adam Witkowscy.

W otwarciu symbolu Pawilonu Nowej Gazowni. uczestniczyli m.in.: prezydent Poznania Ryszard Grobelny i Grzegorz Ganowicz,  przewodniczący Rady Miasta. Wydarzenie zorganizowano w czwartek, 16 czerwca,  na ul. Ewangelicką.

Tekst i fot.: Stefania Pruszyńska

Na fot. 1: widok pawilonu; fot. 2: prezydent Ryszard Grobelny (pośrodku), Grzegorz Ganowicz (z lewej); fot. 3: widok sali koncertowo-widowiskowej