W „Delfickiej przepowiedni” subtelny dialog poezji Dominika Górnego z Helladą, jej mitologią, kulturą, sztuką, filozofią i życiem  podąża w intuicyjnym locie – za marzeniem. Za myślą  uwrażliwioną nie tylko na witalność i moc zachowanych dzieł greckiej kultury materialnej i duchowej, lecz właśnie szczególnie – na  ich ślady.

Zachwyt poety nad  dotykiem tych śladów, radość i  poczucie szczęścia w rozpoznawaniu  przez niego ich potencjału emocjonalnego i ideowego odsłania się w pejzażu liryzmu, nasyconego ponadczasowością  refleksji. Swoimi metaforami autor raz muska naskórek rzeczywistości zastanej i zatrzymanej na mgnienie oka duszy, raz rzeźbi  nimi niby dłutem fantazji  w jej głębi.

Wiersze  w tym tomiku, których jest 28 po polsku i każdy z nich przełożony przez Aresa i Nikosa Chadzinikolau na język grecki, są kuszeniem wyobraźni, namową poety do tropienia wraz z nim tajemnicy miłości w pięknie, człowieku,  kulturze. I inspiracją do odkrywania ich źródeł. Zachęcają do podjęcia słonecznej misji i wędrówki do powabów świata  antycznego i wsłuchania się w jego echa w słowie poezji –  z pragnieniem, które rozżarza natchnienie.

Stefania Golenia Pruszyńska

„Delficka przepowiednia”, Dominik Górny. Seria Poetycka POETICON pod red. A. & N. Chadzinikolau

Przekład grecki: Ares i Nikos Chadzinikolau