Stefana Stuligrosza znają niemal wszyscy, którym nieobojętne jest piękno muzyki chóralnej. Niedawno, 26 sierpnia 2009 r., obchodził 89-lecie swoich narodzin w Grodzie Przemysła, czyli – Poznaniu. Szanowany i darzony ogromną sympatią dyrygent chórów, założyciel Chóru Chłopięco-Męskiego „Poznańskie Słowiki”, kompozytor – twórca wielu religijnych utworów chóralnych.
Uczył się w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu (1931-1937). Był aktywny podczas okupacji – jako prowadzący w konspiracji chór, z którym występował w poznańskich kościołach. Chór Chłopięco-Męski im. Wacława Gieburowskiego „Poznańskie Słowiki” założył w 1945 r., został jego dyrygentem i kierownikiem artystycznym. Zdobył wielkie uznanie i liczne nagrody. Chór pod dyrekcją Stefana Stuligrosza koncertował w wielu krajach Europy, w USA, Kanadzie, Japonii, uczestniczył w koncercie Galowym w dniu Narodowym Polski na wystawie Światowej EXPO w Sewilli (1992 r.).
Droga Edukacji Wyższej Zacnego Jubilata, Profesora Stefana Stuligrosza, miała swoje początki na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego na Wydziale Wokalnym i Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Piastował w tej uczelni wiele zaszczytnych stanowisk – był jej pedagogiem, dziekanem, prorektorem i rektorem. Kierował także redakcją Muzycznej Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu.
Profesor Stuligrosz m.in. jest laureatem Nagród Państwowych I stopnia w 1976 r. i 1984 r., Nagrody miasta Poznania w 1954 r. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Stefana Stuligrosza uhonorowały też symbolicznymi kluczami – Nowy Jork, Filadelfia, Cleveland i Chicago. Jest doktorem honoris causa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (29 maja 1995 r.). Został ponadto Gigantem Roku 2000, zajął trzecie miejsce w plebiscycie poznańskiego oddziału „Gazety Wyborczej” na Wielkopolanina XX wieku (Jego poprzednicy to: Cyryl Ratajski i Wiktor Dega). Na wniosek dzieci i decyzją Kapituły został Kawalerem Orderu Uśmiechu. W 2007 roku był laureatem Nagrody im. Jerzego Kurczewskiego. Jest członkiem honorowym Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego.
Wspomnienie. Spotkanie przed wieloma laty inne niż wiele z prof. Stuligroszem, w przewadze koncertowych, jako że występy jego chóru ceniłam, a w Poznaniu było wiele takich okazji, zwłaszcza w kościołach. Tym razem moi dwaj synkowie jako maleńcy wolontariusze wśród dorosłych zbierali do puszek przed kościołem oo. dominikanów pieniądze na potrzeby niesłyszących dzieci. Powitał ich ten uśmiech Profesora, obraz dobroci jak słońce ogrzewającej serce i duszę. To był największy dar, choć oczywiście równoczesny z datkiem. Chłopcy byli szczęśliwi, a jeszcze zostali pochwaleni przez prof. Stefana Stuligrosza. Przyglądałam się tej scenie, a Profesor zauważył mnie i także oprócz sympatycznego powitania nie szczędził mi słów uznania za angażowanie dzieci do tej pożytecznej akcji, która de facto nie była pierwsza z ich udziałem.
Życzmy: Sto lat! Panu Profesorowi! W zdrowiu i poczuciu miłości od Boga i ludzi, płynącej w zachwycie i z wdzięcznością. I licznych kwiatów talentów, piękna i dobra, którym „Poznańskie Słowiki” otworzyły i nadal otwierają łąki śpiewu. Szczególnie tego czułego, tkliwego, zdolnego budzić dusze do wzniosłości i rozniecać entuzjazm dla życia i wiary.
Stefania Golenia Pruszyńska