Stefania Pruszyńska

Satyrion alfa

Milkł nad rozlanym mlekiem.
Do Posejdona wtem zapukał.

Jakim ty masz być człekiem?
Może byś głowę swą ostukał!
Żeby o mleko tutaj z bekiem?
Tu grzmotu i pioruna sztuka!

A twoje słowa mi chroboczą
o cieniu bóstwa z bitej piany!
Ja w sejfie burz łowię, istoto,
z kryształu sen rozkołysany.

Posejdonie! Sen? Z nocy frak!
Chichot, szum, mgła u bramy!

To preludium, szyfr tronu rad!
Ty i robotyk pył pychy zgrany.
A algorytm ci kat czy już brat?
Moja myśl żywa z żywiołami.

Na sztormy mam niejeden bat.
Żongluję gradem i chmurami.
Potęgi mnożę, nie dzielę strat.
Nie rdzawię, to twoje dramy!

Cudze terapie, zły trop i smak.
Leku szukaj własnymi oczami.
Na zgrzyt miedzi śniedź zdrap.
Świt od maga czerp sensorami.

© Wszelkie prawa zastrzeżone

Grafika: Orinis. Autorka:  © Stefania Pruszyńska