Po minionym sezonie magnoliowym 2022/2023 poznański Teatr Polski obrał dla tegorocznego 2023/2024 barwy sezonu ogórkowego i zaplanował urozmaicony repertuar 6 premier. Poznańska publiczność będzie miała okazję poznać spektakle zarówno odwołujące się do klasyki literackiej i znanych postaci, jak i sięgające po tematy ze współczesności. Tegoroczny sezon jest 149. w życiu tej sceny.
Odpowiednim wyborem dla gustujących w teatrze czerpiącym fabułę z dokumentów może być monodram pt. „Piosenki mojej mamy” Ewy Szumskiej pod reżyserską pieczą Uli Kijak. Jest to opowieść aktorki Teatru Polskiego o jej matce, wokalistce estrady wojskowej, stworzona z listów, wspomnień czy piosenek.
Dzieciom powyżej 10. roku życia i wszystkim miłośnikom scenicznych adaptacji literatury bajkowej Teatr Polski proponuje „Królewnę Śnieżkę” Braci Grimm, przygotowaną przez Jolę Janiczak i Wiktora Rubina, duet teatralny. Spektakl, jak zapowiada Katarzyna Kamińska z Teatru Polskiego, oparty jest o klasyczny tekst i surową estetykę Grimmów, nie zaś o landrynkową stylistykę Disneyowskiej wersji baśni.
Do Poznania trafi po raz pierwszy spektakl pt. „Witkacy” wybitnego krakowskiego reżysera Pawła Miśkiewicza, byłego dyrektora teatrów: Polskiego we Wrocławiu i Dramatycznego w Warszawie. I tak oto poznańska publiczność będzie miała okazję skonfrontować z lekturami przyobleczony w sceniczne szaty i dramaturgię świat utworów Stanisława Ignacego Witkiewicza i jego postać osnutą wieloma zagadkami, tajemniczością, ekscentryzmami i wątkami dramatycznymi, wzbudzającą nadal wielkie zainteresowanie. Jednakże dopóty, dopóki nie obejrzymy tej sztuki, nie będzie wiadomo, które wątki biograficzne z życia Witkacego, malarza, pisarza, dramaturga, fotografa, zaakcentował Paweł Miśkiewicz i z jakich utworów zaczerpnął treści. Scenografię tej realizacji zaprojektowała Barbara Hanicka.
„Querelle z Brestu”. Jean Genet, francuski pisarz, znany z burzliwego życiorysu obejmującego zarówno lata pobytu w więzieniu (w którym zresztą zaczął pisać swoje książki), jak i późniejsze związki homoseksualne i zainteresowanie wspólnotami homoseksualnymi, lecz też np. skazanymi na dramatyczny los Palestyńczykami czy ludźmi marginalizowanymi, z dna. Nie dziwi więc, że specyfiką jego twórczości jest skupienie się na postaciach, które zazwyczaj w literaturze tworzą drugi czy trzeci albo ledwo co dostrzegalny, najdalszy plan fabuły. W Poznaniu „Querelle z Brestu” J. Geneta, zaliczany do klasyki literatury queerowej, doczekał się adaptacji wyreżyserowanej przez Piotra Pacześniaka. Można się jedynie spodziewać, że historia o marynarzach snujących się w mrocznych spelunkach portu w Breście będzie bardzo odległa od mieszczańskiej uładzonej formuły egzystencji. Frapuje jednak, jaki zamysł P. Pacześniak przyjął na stworzenie tej sztuki.
Istnienie poematu „Skarga zakochanej” Williama Szekspira przypomni realizacja premiery pt. „Lover’s complain”. Na tym utworze jest oparty spektakl Miry Mańki, która nasycone subtelną poezją szekspirowskie sonety nowatorsko odniosła do współczesności. Sztuka była już wystawiona na zamówienie 27. Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku. Festiwalowa publiczność poznała ją w sierpniu 2023 r. w adaptacji z wersją w języku migowym i napisami w języku angielskim. Poznańscy widzowie zobaczą spektakl po przygotowaniu projektu do odsłony na deskach Teatru Polskiego.
„Delivery Heroes/Bohaterowie na sprzedaż” w reżyserii Konrada Cichonia i z dramaturgią Andrzeja Błażewicza podnosi kurtynę nad fabułą ze scenami z żywota restauracyjnych kurierów dostarczających klientom zamówione przez nich potrawy. Twórcy tej sztuki zaczerpnęli treści wprost z rozmów z kurierami, którzy pozostają na ogół nierozpoznawalni, widziani ledwie chwilę przy odbiorze dowiezionych dań albo gdy pędzą na rowerach, elektrycznych hulajnogach czy skuterach. Jakie barwy ma codzienność tych bezimiennych w kontakcie z klientami? Trudno nie przyznać, że to niebanalny pomysł na teatr.
Stefania Pruszyńska