Pierwsza po wojnie monograficzna prezentacja twórczości Zofii Stryjeńskiej, przypomni publiczności sylwetkę jednej z najbardziej znanych, oryginalnych i popularnych artystek dwudziestolecia międzywojennego, współtwórczyni polskiego art dèco i narodowego nurtu w sztuce.

Na wystawie będzie można zobaczyć charakterystyczne wielobarwne obrazy Stryjeńskiej, projekty fresków, lalek i scenografii teatralnych, grafikę użytkową, reklamy, zabawki, projekty rękawiczek, szachy, tkaniny, projekty architektoniczne oraz mało znane obrazy z sali bankietowej transatlantyku m/s „Batory”.

Łatwy w odbiorze styl i tematyka twórczości Stryjeńskiej zapadały w pamięć jak przedwojenne szlagiery muzyczne. Masowość jej produkcji i aktywność w wielu dziedzinach spowodowały, że pod koniec lat trzydziestych spadło zainteresowanie jej pracami, a po wojnie przestała być modna. Przyczynił się do tego także wyjazd Stryjeńskiej do Francji, później do Szwajcarii, i brak kontaktu z polskim środowiskiem artystycznym. Artystka była jednak nadal popularna wśród Polaków mieszkających we Francji, Kanadzie i USA. W ostatnich latach, wraz z modą na art dèco, ponownie wzrosło zainteresowanie Stryjeńską, co znalazło odbicie na rynku sztuki. Ekspozycja prezentowana w Muzeum Narodowym w Poznaniu jest drugą edycją monograficznej wystawy przygotowanej przez Muzeum Narodowe w Krakowie.

Aleksandra Sobocińska

Na fot.: Zofia Stryjeńska z cyklu Pory roku Listopad – grudzień, 1925, płótno, tempera, 174,5 x 275,5 cm,  wł.: Muzeum Narodowe w Warszawie

Fot.:  Piotr Ligier