Renata Borowska-Juszczyńska, uhonorowana Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz odznaką honorową „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”. Fot.: Teatr Wielki w Poznaniu
Renata Borowska-Juszczyńska, uhonorowana Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz odznaką honorową „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”. Wyróżnienia wręczył Wicemarszałek Samorządu Województwa Wielkopolskiego Wojciech Jankowiak. Fot.: Teatr Wielki w Poznaniu, 26 czerwca 2026
W uznaniu za działania na rzecz promocji polskiej kultury i twórczości Stanisława Moniuszki w kraju i za granicą, rozwoju międzynarodowej współpracy oraz realizacji projektów artystycznych i edukacyjnych, Renata Borowska-Juszczyńska została uhonorowana Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz odznaką honorową „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”. Oba wyróżnienia Renacie Borowskiej-Juszczyńskiej wręczył Wojciech Jankowiak, Wicemarszałek Samorządu Województwa Wielkopolskiego.
Uroczysta chwila wieńczyła wieczór premiery baletu „Caravagio” 26 czerwca w Teatrze Wielkim. Renata Borowska-Juszczyńska odchodzi ze sceny pod Pegazem z zasłużonymi wyrazami uznania za swoją 16-letnią misję dyrektorki Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu.
A oto przesłanie z refleksjami i podziękowaniami, które skierowała do publiczności, pracowników i przyjaciół sceny pod Pegazem.
Poznań, 26.06.2026 r.
Drodzy Widzowie, Pracownicy i Przyjaciele Teatru Wielkiego w Poznaniu,
kiedy w 2010 roku obejmowałam stanowisko dyrektora artystycznego, a 2012 roku powierzono mi funkcję dyrektora Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, wiedziałam, że rozpoczynam wyjątkową drogę. Nie przypuszczałam jednak, jak wiele pięknych spotkań, wzruszeń, wyzwań i sukcesów przyniosą kolejne lata.
Dziś, patrząc wstecz na czas, który tu spędziłam, przede wszystkim czuję ogromną wdzięczność. Za Państwa obecność, zaufanie i współpracę. Za to, że byli Państwo z nami podczas premier, koncertów, spektakli baletowych, wydarzeń edukacyjnych i spotkań, które wspólnie tworzyły historię tej instytucji. W tym czasie zrealizowaliśmy blisko 4000 wydarzeń i niemal 90 premier. Na naszej scenie spotykały się arcydzieła opery i baletu z odważną współczesnością. Powstawały nowe dzieła polskich i zagranicznych kompozytorów, a jednocześnie przywracaliśmy publiczności utwory rzadko obecne na polskich scenach. Zależało mi na tym, aby Teatr Wielki był miejscem otwartym – szanującym tradycję, ale niebojącym się artystycznych poszukiwań.
Miałam zaszczyt współpracować z wybitnymi artystami, dyrygentami, reżyserami, choreografami, śpiewakami, muzykami, tancerzami i pracownikami wszystkich działów Teatru. To dzięki ich talentowi, pasji i codziennemu zaangażowaniu mogliśmy realizować projekty na najwyższym poziomie i budować markę poznańskiej opery w Polsce i za granicą. Szczególną satysfakcję przyniosło nam międzynarodowe uznanie. Członkostwo w organizacjach Opera Europa i Fedora, obecność naszych spektakli na platformie OperaVision oraz współpraca z renomowanymi teatrami europejskimi sprawiły, że głos Poznania stał się słyszalny daleko poza granicami kraju. Niezapomnianym momentem było zdobycie dwóch International Opera Awards dla „Parii” i „Jawnuty”. Te wyróżnienia były dowodem, że odważna praca artystyczna może znaleźć uznanie na światowej scenie.
Równolegle dbaliśmy o rozwój samej instytucji. Udało się przeprowadzić kompleksową modernizację budynku, poprawić warunki pracy zespołów i stworzyć solidne podstawy dalszego funkcjonowania teatru. Jednak największym powodem do dumy pozostaje dla mnie nie infrastruktura czy nagrody, lecz Państwa obecność. Wysoka frekwencja pokazuje, że Teatr Wielki jest miejscem potrzebnym, żywym i ważnym dla mieszkańców Poznania oraz całego regionu. Szczególnie bliskie były mi inicjatywy otwierające teatr na wszystkich odbiorców. Projekty „MovINg Opera”, „Zamigaj Moniuszkę”, „Łabędzie”, działania edukacyjne, rozwój audiodeskrypcji czy inicjatywy wspierające młodych artystów wynikały z przekonania, że kultura powinna być dostępna, inspirująca i budująca wspólnotę.
Przez wszystkie te lata staraliśmy się realizować misję naszego Teatru, promując spuściznę Stanisława Moniuszki. Jego twórczość pozostawała ważnym punktem odniesienia dla naszych działań i jednym z najcenniejszych elementów artystycznej tożsamości poznańskiej sceny. Obok śmiałych inscenizacji oper Mistrza Stanisława, zarówno tych znanych, jak i rzadziej goszczących na scenach, powołaliśmy do życia Festiwal Moniuszki, który ukazywał nie tylko piękno jego muzyki, lecz także bogactwo związanych z nią kontekstów kulturowych i społecznych. Z naszym patronem dotarliśmy również do Berlina, gdzie koncertowe wykonania „Halki”, „Parii” i „Strasznego dworu”, a następnie „Króla Rogera” Karola Szymanowskiego – twórcy godnie kontynuującego moniuszkowską tradycję – spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności. Owacje na stojąco w Filharmonii Berlińskiej stały się wyrazem uznania dla wyjątkowej jakości artystycznej Teatru Wielkiego w Poznaniu.
Dziś chciałabym podziękować wszystkim, którzy byli częścią tej historii: artystom, pracownikom, partnerom, sponsorom oraz Organizatorom Teatru: Samorządowi Województwa Wielkopolskiego, Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz każdemu z Państwa. Sukces Teatru Wielkiego nie jest dziełem jednej osoby. To rezultat pracy wielu ludzi połączonych wspólną wiarą w siłę sztuki.
Dziękuję za szesnaście lat wspólnej podróży. Za emocje, które przeżywaliśmy razem, za zaufanie, którym obdarzali Państwo naszą scenę, i za to, że Teatr Wielki w Poznaniu mógł być miejscem spotkania, dialogu i wzruszeń.
Z wyrazami wdzięczności i serdeczności
Renata Borowska-Juszczyńska
________________________________________________________________________
Redakcja Gazety Autorskiej IMPRESJee.pl składa gratulacje z podziękowaniami Pani Renacie Borowskiej-Juszczyńskiej, pamiętanej z licznych konferencji prasowych jako rzeczniczka budowania dobrych form relacji i komunikacji z przedstawicielami prasy i mediów oraz artystów i publiczności.
Wpisała się Pani w moją pamięć jako gorąca promotorka artystów polskich, pozapolskich i ich sztuki na scenie polskiej i arenie międzynarodowej. Afirmatorka: realizacji odkrywających na nowo Stanisława Moniuszkę, kreatorów sztuki baletowej, otwierania sceny dla artystów pokonujących swoje ograniczenia, śmiałych realizacji scenicznych, inicjatyw dialogowych z organizatorami scen operowych wielu krajów, tym Międzynarodowej Konferencji Operologicznej w Poznaniu.
Pani dokonania wpisały się także we wdzięczną pamięć miłośników sztuki operowej i baletu pośród Czytelników Gazety Autorskiej IMPRESJee.pl.
Stefania Pruszyńska
Źródła − List Renaty Borowskiej-Juszyńskiej i fot. nadesłała: Anna Czajkowska, Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu
